Jozefmaria's Eerste Heilige Communie - video bestaat nit op 23 april 2013

Op 23 april 1912 ontving Jozefmaria Escrivá voor het eerst de communie. Tevens haalt paus Benedictus XVI herrineringen op aan zijn eerste communie.

Op 23 april 1912 ontving Jozefmaria Escrivá voor het eerst de Communie. Hier volgt hoe hij zich op dit belangrijke moment heeft voorbereid.

De ouders van de heilige Jozefmaria bereidden dit prentje voor ter herinnering aan de Eerste Communie Het was op de dag van Sint Joris , patroon van zijn streek, in de kapel van zijn school in Barbastro.

Hij was toen 10 jaar oud.

Zijn ouders José en Dolores legden hem de catechismus uit. Ook werd hij voorbereid door een priester.Van hem leerde hij een gebed dat hij zijn hele leven zou bidden en aan honderduizende personen heeft geleerd.

"Ik zou U willen ontvangen Heer met die zuiverheid, nederigheid en toewijding waarmee Uw allerheiligste Moeder U ontving en met de geest en de vurigheid van de heiligen".

Op die dag liep er wat mis. Zoals in die tijd traditie was, maakte een kapper het haar krullend met een hete krultang.Maar door een kleine onoplettendheid maakte hij een brandwondje op het hoofd. De kleine Jozefmaria liet er niets van merken om zijn moeder niet ongerust te maken en droeg de pijn aan Jezus op. Het was een klein offertje waarmee hij deze belangrijke dag voorbereidde.

Jaren later vertelde hij dat, toen hij de Heilige Communie ontving, voor zijn ouders en zusjes bad, en dat hij aan Jezus vroeg Hem nooit te verliezen. En zo was het: Hij beweerde altijd dat op die dag de Heer zijn hart in bezit nam.

Opvallend is dat Benedictus XVI iets dergelijks aan Jezus zei op de dag van zijn Eerste Communie. Daar refereerde hij tijdens een ontmoeting met kinderen op het Sint Pietersplein aan. "Ik kan mij de dag van mijn Eerste Communie nog levendig herinneren. Het was op een zondag in maart van het jaar 1936; oftewel, 69 jaar geleden. De zon scheen, de kerk was heel mooi en de muziek ook; ik herinner me veel mooie dingen.We waren met ongeveer 30 jongens en meisjes uit ons dorp dat nauwelijks 500 inwoners had.

Maar centraal in mijn geheugen staat deze gedachte: Ik begreep heel goed dat Jezus in mijn hart binnen kwam, dat hij bij mij op bezoek kwam.

En samen met Jezus, was God zelf bij mij. En dat was een gave van liefde die werkelijk de moeite waard was, veel meer dan alles wat je in je leven kunt ontvangen; Ik voelde me echt gelukkig omdat Jezus bij mij was gekomen. En ik begreep dat hiermee een nieuwe etappe in mijn leven was gekomen. -ik was 9 jaar oud- en dat het belangrijkste was trouw te blijven aan deze ontmoeting, aan deze Communie. Ik beloofde de Heer: "Ik wil altijd bij U blijven voor zover dat mogelijk is, en ik vroeg hem: maar bovenal wilt U bij mij blijven"?